Dat waren worsten. Geen dynamiet, edelachtbare

Een Zweed die in Malmö terechtstond wegens illegaal bezit van dynamiet, probeerde zich uit de slag te trekken met een merkwaardige smoes. De 50-jarige beschuldigde beweerde namelijk dat de rode staven, die in zijn huis werden aangetroffen, worsten waren. Althans, dat dacht hij.

De olijkerd werd aangeklaagd nadat de politie in zijn flat een plastic zak met vier kilogram dynamietstaven had gevonden. Volgens de beklaagde werd die zak daar achtergelaten door een kennis. "Bovendien", verklaarde hij, "dacht ik dat de rode cilindrische voorwerpen in de zak worsten waren".

Groot gevaar Experten getuigden voor de rechtbank dat de hoeveelheid springstof een groot gevaar inhielden voor de man en, bij uitbreiding, de hele buurt. Indien het dynamiet zou ontploft zijn, zou een groot deel van de wijk aan flarden geblazen zijn.

IJsvissen Na een kruisverhoor bekende de man dat hij de springstof gebruikt om in de winter gaten in het ijs te blazen voor het vissen. De rechter verwees het worstenverhaal bijgevolg naar het rijk der fabelen en bedacht de beklaagde met een boete van twee maandlonen.

Rechter stuurt getuige weg: Mijnheer, u bent zo zat als een kanon

De voorzitter van het Hof van Assisen Vlaams-Brabant in Leuven heeft vandaag één van de getuigen weggestuurd. De 38-jarige man, een voormalige partner van de beschuldigde, had duidelijk te veel gedronken en was niet meer in staat een samenhangend verhaal te brengen.

Het incident deed zich voor tijdens de derde dag van het assisenproces van Stefanie Van Der Bel (32). Meerdere ex-partners van de beschuldigde waren opgeroepen om te komen getuigen. Eén van hen, een 38-jarige man, begon zijn verklaring met de melding dat hij spijtig genoeg getrouwd was geweest met de beschuldigde. Samen hebben ze een zoon en een dochter.

"Een serieus pintje"
Na het afleggen van de eed vroeg assisenvoorzitter Hartoch of de man wel in staat was om te getuigen. Die meldde dat hij enkele pijnstillers had genomen voor zijn rug en dat hij zich met een pintje moed had ingedronken. "Dat moet toch een serieus pintje geweest zijn, want ik ruik het tot hier", repliceerde de rechter.

De getuige probeerde daarna een samenhangend verhaal te brengen, maar slaagde daar niet in. Hij verontschuldigde zich door te stellen dat hij zich weinig herinnerde van de relatie door een teveel aan alcohol en drugs. Hij beweerde ooit van Van Der Bel zesentwintig valiums te hebben gekregen, waarna hij gereanimeerd moest worden. De assisenvoorzitter keek bedenkelijk, zuchtte en maakte een einde aan de getuigenis: "Mijnheer, u bent zo zat als een kanon. Komt u morgenochtend om 9 uur maar eens terug om het opnieuw te proberen".

Zwakbegaafd
Volgens de gerechtspsychiater bevond de beschuldigde Stefanie Van Der Bel zich op het moment van de feiten niet in een staat van krankzinnigheid. Ze functioneerde op een zwakbegaafd niveau, maar er waren geen aanwijzingen dat ze leed aan een stoornis die invloed had op haar stemming zoals een depressie.

Ontwikkeling
Dat de vrouw weinig emotie toonde tijdens haar verhoor, zou liggen aan de mindere emotionele ontwikkeling van de beschuldigde, die moeilijkheden zou hebben met het correct inschatten van wat is gebeurd. Van Der Bel ontkende eerst tijdens de ondervragingen, ging later over tot een bekentenis, maar ontkende uiteindelijk opnieuw alles. De psycholoog schreef dat onder meer toe aan een verstoorde gewetensfunctie en een kinderlijke bescherming die ze optrok. "Als ze ontkende, zou er haar niets overkomen", dacht ze.

Grootmoeder
Later op de zitting kwamen de moeder, de zus en de broer van Van Der Bel aan het woord. Stefanie vermeed iedere blik met haar familieleden. De moeder omschreef als dochter als "een bleiter, geen huilbaby, die twee maanden te vroeg was geboren. De verstandhouding was goed totdat Stefanie het ouderlijk huis verliet". De grootmoeder van Jordy was boos dat ze de baby nooit mocht zien. De toenmalige partner van de dochter mocht het ouderlijk huis niet binnen.

De zwangere zus van Stefanie zei dat ze de twee mannen die ze ooit had gehad was kwijtgespeeld aan haar zus. Haar broer was op 17-jarige leeftijd het huis uit en had nadien weinig contact met zijn zus. De drie moesten het assisenproces via een deurwaarder vernemen. De meerdere ex-partners van de beschuldigde die nadien voor het hof verschenen wisten weinig extra te vertellen over Van Der Bel en haar band met de kinderen of haar situatie rond december 2007.

Voor de rechter om 40 cent

Michel van Hamme, een 54-jarige Belg uit Aalst, is in juridische strijd geraakt dat al bijna een jaar lang speelt. Hij weigert namelijk 40 eurocent te betalen aan de dienst parkeerbeheer.

Het begon allemaal toen de man een afspraak had en zijn auto daarvoor had geparkeerd achter in de stationstraat. Toen hij eenmaal terug kwam van zijn afspraak bleek dat hij een bekeuring had gekregen van maar liefst 15 euro omdat hij te weinig geld in de parkeerautomaat had gegooid.

Binnen de gestelde termijn van betaling had meneer een bedrag van 14,60 euro overgemaakt naar het vermelde rekeningnummer. "Ik had al 40 cent in de automaat gestopt, dus was ik toch niet meer de volle 15 euro schuldig. Daar ging het parkeerbedrijf blijkbaar niet mee akkoord want ik kreeg nog een paar herinneringen voor die 40 cent. Tot ik een tijdje geleden zelfs een deurwaarder over de vloer kreeg met een dagvaarding voor het vredegerecht in Aalst", aldus Michel Van Hamme.

Naar verluidt had de rechter een soortgelijke zaak nog nooit meegemaakt in zijn carrière. Hij zal het parkeerreglement bestuderen en een vonnis uitbrengen in februari.

Gepensioneerde voor de rechter omdat ze sluier aftrok

In Parijs riskeert een gepensioneerde onderwijzeres drie jaar cel omdat ze de sluier van een moslima afgerukt heeft. Het Openbaar Ministerie stelt zich tevreden met twee maanden voorwaardelijk, zo bleek gisteren.

Het incident vond al in februari plaats: de 63-jarige Jeanne Ruby was aan het winkelen in een buitenwijk van de Franse hoofdstad toen ze plots de boerka van Shaika al-Suwaidi in de gaten kreeg. "Voor mij staat het dragen van een sluier gelijk aan een agressieve daad. Als vrouw voelde ik mij aangevallen. In mijn land is geen plaats voor een boerka", stelt Ruby kordaat. De zaak valt op een gevoelig moment, net nu Frankrijk na een verhit debat van meer dan twee jaar de boerka en de niqab verboden heeft.

"Zelfcontrole verloren"
Ruby, die beschuldigd wordt van geweld met verzwarende omstandigheden, geeft toe dat ze haar zelfcontrole verloor in de meubelwinkel. "Ik wist dat ik het op een dag niet meer zou kunnen houden", aldus Ruby. "Dat hele boerkaverhaal raakt me in mijn ziel. Ik zei haar dat ze haar sluier moest afnemen. Toen ze dat niet deed, begon ik er aan te trekken."

In hand gebeten
Enkele minuten later vielen er klappen en beet Ruby zelfs in de hand van de moslima. Zo slaagde ze in haar opzet: weg met die sluier. "Nu kan ik eindelijk je gezicht zien", snauwde de 60-plusser haar toe. Veiligheidspersoneel moest de bekvechtende vrouwen uiteindelijk uit elkaar halen.

Al-Suwaidi hield aan de 'boerkarazernij' blauwe plekken over en was twee dagen arbeidsongeschikt. Ze was zo van haar melk dat ze Frankrijk de rug toegedraaid heeft. Volgens haar advocaat zit ze nu in de Emiraten en keert ze na de "racistische aanval" nooit meer terug.

"Les gegeven in Marokko"
"Ik heb in Marokko en Saoedi-Arabië les gegeven", besluit Ruby. "Ik weet hoezeer deze vrouwen in de schaduw staan van hun man. Ik heb geen geweld tegen haar gebruikt, ik wilde alleen maar dat die boerka uitging."

De boerka is sinds deze week verboden in het Franse straatbeeld, al gaat de wet effectief pas binnen zes maanden in. Wie zich eraan bezondigt, riskeert een boete en zelfs een celstraf.