Enorme vis vangt man

Een stoere visser die op een steiger in Florida probeerde om met zijn arm een vis te vangen, pakte de schrik van zijn leven toen het dier de rollen even omkeerde en naar hem hapte. De enorme tarpon sprong uit het water en beet zich stevig vast in de arm van de onorthodoxe visser.

Er ontstond paniek op de steiger en niet in het minst bij de visser zelf. Die worstelde stevig met de meterslange vis en had de grootste moeite om het beest los te wrikken. Dat lukt uiteindelijk en de vis sprong terug in het water. Wellicht zal de visser vanaf nu toch met een vislijn op jacht gaan...

Teelbaletende vis gevangen in Amerikaans meer

In een meer in de Amerikaanse staat Illinois is een zogenaamde pacu gevangen. Deze vissoort heeft de kwalijke reputatie dat hij zu nu en dan een visserskloot lust.

Deze knaap, die u en ik niet willen tegenkomen in een of andere zomerse zee tijdens de op til zijnde vakantie, kan tot 25 kilo zwaar worden. Een hengelaar heeft een dergelijke pacu op 7 juni opgehaald in het Lake Lou Yaeger.

De man dacht dat hij een piranha aan de lijn had en bracht de vis naar het Illinois Department of Natural Resources. Daar werd de vis geïntificeerd als een pacu. Verscheidene getuigen zouden nog een ander exemplaar van deze soort hebben opgemerkt in het zelfde meer.

Noten Jim Caldwell, de plaatselijke parkwachter, is er evenwel gerust in. "Ik ga nog elke dag zwemmen in het meer", zegt hij. "De pacu vormt geen echt gevaar voor de mens. Ze eten voornamelijk noten (!), waterplanten en slakken", klinkt het stoer.

Ballenknipper Daar zullen ze in Papoea-Nieuw-Guinea wellicht een ander gedacht over hebben. Daar staat de pacu te boek als de 'ballenknipper'. Vorig jaar zijn daar twee vissers doodgebloed nadat "iets in het water hun testikels had afgebeten". Volgens de Britse specialist Jeremy Wade werden de vissers aangevallen door een pacu, waarvan de tanden erg sterk lijken op die van de mens. "Dergelijke aanvallen zijn echter zeer zeldzaam". Toch maar uitkijken...

Vissers stoten op unieke gigantische inktvis

Voor de kust van de Australische deelstaat New South Wales heeft een visser een gigantische inktvis aangetroffen. Het dier dreef dood op het water, maar was nog niet lang overleden omdat het zijn typische rode kleur nog had, iets wat erg zelden voorkomt.

De inktvis was ongeveer nog drie meter lang, hoewel zijn tentakels al grotendeels waren afgebeten. Dat gebeurde mogelijk honderden meters diep tijdens een gevecht met een potvis, de enige gekende vijand van de reuze-inktvis. Toen het karkas werd gespot door Al McGlashan, die columns over visserij schrijft voor The Daily Telegraph, was een blauwe haai de inktvis verder aan het oppeuzelen.

Pas dood McGlashan deed zijn vondst zo'n 50 km voor de kust van Jervis Bay. "Hij moest nog niet lang dood zijn, want hij stonk helemaal niet en al zijn kleuren waren nog steeds fel. De meeste overblijfselen van gigantische inktvissen stinken, zijn verrot en helemaal bleekwit tegen de tijd dat iemand ze aantreft," zegt de man.

De inktvis, die tot 13 meter lang kan worden, stierf mogelijk een natuurlijke dood, stelt specialiste Mandy Reid van het Australian Museum. "De meeste dieren leven immers slechts een jaar, maar groeien extreem snel. Er is echter ook een kans dat hij werd aangevallen door een potvis," zegt Reid. "Potvissen zijn veel groter, zwaarder en sneller in het water. De reuze-inktvissen zijn vrij traag, waardoor de potvis meestal wint."

Calamares De verse vondst gaf trouwens geen aanleiding tot een calamaresfeest, zegt Reid nog. "Ze smaken heel slecht, en het vlees heeft een sterke ammoniakgeur. Ammoniak geeft de inktvis namelijk een lagere dichtheid dan zeewater, wat hem een natuurlijk drijfvermogen geeft zodat hij niet voortdurend energie hoeft te verliezen met zwemmen."

Hoewel de dieren erg slecht smaken voor mensen, zijn haaien er wel gek op. Tijdens het filmen van zijn vondst kreeg McGlashan dan ook het gezelschap van een 2,5 meter lange blauwe haai die wel zin had in calamares met ammoniak. "Hij zette zijn tanden meteen in de inktvis en trok er zich geen fluit van hij zich vlak naast ons bevond. Met een enkele hap nam hij flinke stukken uit het karkas," vertelt McGlashan. "Het toont aan dat in de natuur niet veel verloren gaat. Alles wordt op een of andere manier gerecycleerd."

Mysterieuze massasterfte bij Noorse haringen

Een strand in de Noorse gemeente Nordreisa ligt bezaaid met duizenden dode haringen. Niemand weet wat de vissen de dood heeft ingejaagd. Was het een roofdier of wellicht een storm?

Sommige onheilsprofeten menen dat de massale haringsterfte, na de tientallen dode merels in de Amerikaanse plaats Beebe, al het tweede teken is dat de apocalyps nabij is. Wetenschappers zoeken naar een meer realistischer reden en onderzoeken momenteel de vissen in de hoop het mysterie op te lossen.

De lokale bevolking heeft intussen andere zorgen: hoe kan de 20 ton dode haring opgeruimd worden, voordat de stank ondraaglijk wordt?

Haringen laten scheten om in het geheim te communiceren

Bij de mens kan een wind gewoon eens deugd doen, maar bij haringen hebben winden een betekenis. Als de vissen in het geheim willen communiceren, laten ze immers al eens iets vliegen. We willen dan ook niet betrokken raken in een pittige haringdiscussie.

Een haringwind produceert bellen in het water, die op hun beurt voor een geluid van hoge frequentie zorgen dat enkel hoorbaar is voor andere haringen. Op die manier kunnen ze met elkaar communiceren zonder de aandacht van andere vissen te trekken. Ze gebruiken hun geheime codetaal vooral 's nachts wanneer ze een soort schild vormen ter bescherming tegen roofdieren.

De haringen produceren het gas door naar lucht te happen die ze via een kleine opening nabij hun anus weer vrijlaten. Technisch gezien zijn het dus geen echte winden. De conclusie is ook niet nieuw, aangezien de Zweedse marine enkele jaren geleden al geconfronteerd werd met de haringwind. Ze hoorden vreemde geluiden onder water en dachten meteen dat er Russische duikboten in de buurt waren. Wetenschappers konden hen geruststellen, het waren flatulente haringen.